जिन्दगी यो बेरङ्ग भो रङ गरिदेऊ'न
यात्री हुँ म असफल उमङ्ग भरिदेऊ'न
एकन्तमा हराएछु आउँन तिमी समिप
लजालु ति चुम्बनले अङ्ग चरिदेऊ'न
शून्य भयो जिन्दगी त राग कतै खुलेन
मायालु त्यो आभासले तरङ्ग छरिदेऊ'न
सपनिमा मात्रै आउँछौ हुन्नौ निद खुल्दा
कैले काही बिपनिमै दङ्ग पारीदेऊ'न
टोलाएको हुन्छु सधैं एक्लै एकान्तमा
तिमी आई सुम्सुमाइ भङ्ग पारीदेऊ'न
अनुराग कँडेल
यथार्थ अनि काल्पनिक भावनाहरु सँगको साहित्यिक यात्रा
No comments:
Post a Comment