हिजो राती उनको याद उर्लिएर सिमा नाग्यो
सपनिमा आइन मोरी मध्यरातमा निद्रा भाग्यो
एकै झल्को एकै बोली मुटु निरै गडे पछी
आँखा चिम्ली मन टोले तेइ मोरिकै माया लाग्यो
मुटु भरी उन्कै माया अन्त मन किन भुल्थ्यो
अरु सबै भुलाएर संगै जिउने चाह जाग्यो
बलेको त्यो उन्को रुप पुणिमाको चन्द्र जस्तै
देखे पछी तन मन आत्मा उन्कै माया माग्यो
-अनुराग कंडेल
No comments:
Post a Comment