एउटा फूल देखे आज थिए काँडा वरी परी
घुमी रा'छ त्यही फूल आँखा भित्र घरी घरी
आँखा तेतै घुमिरहे मन मख्ख झुमिरयो
धेरै समिप पुगे म त काँडा छेवै सरी सरी
साह्रै मन परेको छ काँडाले छप्प घेरेको छ
सुगन्धि थ्यो त्यसैले त टिप्न खोजे मरी मरी
ईन्द्र पनि घुम्दै थिए स्वर्ग बिर्सि झुम्दै थिए
हररर... बासना छ सुन्दरताले भरी भरी
काँडा बिच मन्द थियो,आनन्दप्रद सुगन्ध थ्यो
सयौँ पत्र थुङा एउटै, रङ्ग थिए थरी थरी
अनुराग कंडेल
No comments:
Post a Comment