धेरै फुलेँ डाली डाली भयो अब झर्न मन छ
कती बाँच्नु खालीखाली पुग्यो अब मर्न मन छ
धेरै भयो मस्ती मजा उस्तै यहाँ उहा जिबन
यो धर्तिमा अघाए भो नर्कतिर सर्न मन छ
धेरै तरेँ जिन्दगीका साउन भदौ यहाँ खट्दै
पिप बग्ने ति बैतर्नी नदी पनि तर्न मन छ
जवानीमा कती धेरै चरे कुन्नी मन अरुका
अन्तिम हो यो चाहना आफ्नै मन चर्न मन छ
धेरै छरेँ "अनुराग" फुल्यो फल्यो तर विष भो
यो मनका पाखा पाखा अब विष छर्न मन छ
अनुराग कंडेल
No comments:
Post a Comment