गजल

पहाडकी परी
बेँसी फाँट झरी

खल्बलाई मन
जादुतुना गरि

लठ्याई मलाई
छेउँनिरै सरी

सुस्तरी आई
मुटु बिचै च'री

धारिला ती नजर
हेर्छे क्या मोरी

आखिरमा जिति
दिल मेरो चोरी

अनुराग मख्ख
जवानी त्यो सोरी
-अनुराग कंडेल

गजल ~यहाँ~

हुँदारैछन् मान्छे धेरै धेरै जाली यहाँ
ठुलारैछन् पथ्थर मुटु मन खाली यहाँ

बाली यिनले मायादिप आफ्नो स्वार्थभरि
लाउँदारैछन् अन्तमा मन जोत्ने फाली यहाँ

साँगुरिदा जिन्दगीको बाटो कतै कहि
बज्दारैछन् बिझाउँने खस्रा ताली यहाँ

पाउको धुलो पन्छाउँदै फुल्दा प्याउली झै
डुल्दारैछन् मनका मुना भाँच्ने माली यहाँ

माया गर्छौ भन्थे पै'ले सानो गल्ती के भो
दिदारैछन् छिनभरमै तिखा गाली यहाँ

एक अर्कामा दया छैन दुख्दा फेरि आफै
बाँच्दारैछन् आफ्नो मन आफै टाली यहाँ

-अनुराग कंडेल 21/06/2010

गीत ~छोडी गयौ~

छोडी गयौ निरमाया रातै शुन्य भो
तिमी बिना कल्पना के लाई बुन्ने हो


जवानीको मातमा मायालुको हातमा
कति खुशी हुन्थे म भए तिमी साथमा
तिमीबिना झरेकी छु फूलसरी केलाई फूल्ने हो
तिमी बिना कल्पना के लाई बुन्ने हो


तिमीसाथ हुँदा सधैं भाव बिभोर हुन्थे
त्यो काखमा लड्खरिदै कहिले काही रुन्थे
तिम्ले माया मारेपछि मिलनको माला केलाई उन्ने हो
तिमी बिना कल्पना के लाई बुन्ने हो


छोडी गयौ कता कता भयौ पर्देशी
अन्तै माया पायौ र कि मेरो भन्दा बेसी
तिमीबिना मरेकीछु अरु खुशी केलाई चुन्ने हो
तिमी बिना कल्पना के लाई बुन्ने हो

-अनुराग कंडेल

गजल ~हुन्थ्यो~

बेँसी फाँट भेट्न झर्या भए हुन्थ्यो
तिम्रो नजर म मा पर्या भए हुन्थ्यो

आँखा मेरा सधैँ तिमी तिरै घुम्थे
माया सम्झी छेउ सर्या भए हुन्थ्यो

जुधेँकै हुन् हाम्रा नयन दोबाटोमा
माया का दुई बात गर्या भए हुन्थ्यो

बैँस उर्ली भेल आउँदा जवानीको
हात समाइ सँगै तर्या भए हुन्थ्यो

खाली हुँदा तिम्रो दिल तेति बेला
अनुराग नै दिलमा भर्या भए हुन्थ्यो

-अनुराग कंडेल (इस्राएल)

पाँच हाईकु

पाँच हाईकु

गुराश फुल्यो
सौन्दर्यताको लागि
हरियो लुटी

बादल निस्क्यो
मनसुनको लागि
जगै अध्यारो

पालुवा खेल्यो
हरियाली भो बन
फुल झारेर

जवान फुल
लुटीईन्छन बिचरा
भवरा मख्ख

आसाको फल
नयाँ नेपालमा नी
दिउसै अध्यारो

-अनुराग कंडेल(इस्राएल)

गजल- गयौ

यो मनको धुनमा नाँचेर गयौ
त्यो बारुली कम्मर भाँचेर गयौ

मन भित्र बढ्दा मायाको छाल
यो मुटुको कम्पन जाँचेर गयौ

पिलाएर मलाई यौवनको प्याला
त्यो मनको प्यास साँचेर गयौ

त्यो मनका रहर मरेर सबै
यो ज्यानको खातिर बाँचेर गयौ

यो मनको धुनमा नाँचेर गयौ
त्यो बारुली कम्मर भाँचेर गयौ

-अनुराग कंडेल

गजल- जिन्दगी

खै के मजा अधुरो जिन्दगी
खै के मजा मधुरो जिन्दगी

आज सुख भोली छ दु:ख यहाँ
खै के मजा सागुरो जिन्दगी

पुग्ने होइनन मनको चाह सबै
खै के मजा अपुरो जिन्दगी

यत्र तत्र सर्बत्र चुही सक्यो
खै के मजा टपुरो जिन्दगी

यहाँ उहाँ हो कहाँ सम्म कुन्नी
खै के मजा धपुरो जिन्दगी

चोट लुकाई हाँस्नु नै पर्छ यहाँ
खै के मजा गफुरो जिन्दगी

-अनुराग कंडेल

गेडीहरु

बारुली छ कम्मर कति राम्रो मिलेको
नसालु ती आँखाले मेरो मन हिलेको
खिलेको
जोडी हाम्रो साह्रै मिलेको

नसालु ती आँखा ले लुटे मेरो जोबान
डुबे म त मायाको भेटे पछि दोभान
त्यो मन
आउ भेट्न नगर दोमन

तिम्रै लागि आए म खहरे भेल तरेर
समाइदेउ न यी हात अली वर सरेर
भरेर
लानु के छ जादा मरेर

-अनुराग कंडेल

गजल-भै'न

काँडा टेकी देउरालीमा,धाएर नि भै'न
आँखा चिम्ली घातको विष,खाएर नि भे'न

पापी मन सम्झाई हेरे,हुन्छ कि त भनि
तिमि बिर्सी अन्तै माया,लाएर नि भै'न

मुटु मेरो धकधक,तिम्रै नाम जप्छ
अन्तै न्यानो माया मैले,पाएर नि भै'न

अल्झ्यो मन त्यहिनिर,तिम्रै मुटु माझ
एक्लैबसी मनको गीत,गाएर नि भै'न

तिमीसंगै जिउने मर्ने,चाह भित्री मनको
सोचेजस्तो जिन्दगीमा,चाहेर नि भै'न

-अनुराग कंडेल