बारुली छ कम्मर कति राम्रो मिलेको
नसालु ती आँखाले मेरो मन हिलेको
खिलेको
जोडी हाम्रो साह्रै मिलेको
नसालु ती आँखा ले लुटे मेरो जोबान
डुबे म त मायाको भेटे पछि दोभान
त्यो मन
आउ भेट्न नगर दोमन
तिम्रै लागि आए म खहरे भेल तरेर
समाइदेउ न यी हात अली वर सरेर
भरेर
लानु के छ जादा मरेर
-अनुराग कंडेल
यथार्थ अनि काल्पनिक भावनाहरु सँगको साहित्यिक यात्रा
No comments:
Post a Comment